Harmonia ciała, serca
i umysłu

Dhyana - medytacja

Adam Bielewicz

Istnieje wiele technik medytacji, jednak ich cel jest ten sam - doświadczenie wewnętrznej przestrzeni i pełni oraz jedności ze światem. Dotrzemy do duszy wyciszając umysł. Żeby to osiągnąć, należy skupić się na jednej rzeczy. Możemy w tym celu wykorzystać zmysł wzroku (jantra), słuchu (mantra), pracę z ruchem (tańce sufickie), relacjami (tantra) lub odczucia płynące z ciała (hatha-joga). Każda prawidłowo wykonana asana jogi jest medytacją. Angażuje ciało, które przyjmuje określoną pozycję, umysł, który obserwuje i analizuje akcję każdej części ciała oraz świadomość, która jest świadkiem całej pracy.

  • Pozycja. Usiądź w wygodnej, wyprostowanej pozycji np. w siddhasanie przedstawionej na zdjęciu. Nogi powinny być rozluźnione i stabilnie oparte na podłodze - stanowią podstawę całej asany. Ustaw miednicę i kręgosłup pionowo. Skup się na linii biegnącej od dołu miednicy aż do wierzchołka głowy. Wyciągnij się w górę wzdłuż tej linii. Unieś mostek, rozszerz klatkę piersiową. Opuść i cofnij barki, wydłuż tył szyi i delikatnie opuść brodę w stronę mostka. Cały czas utrzymuj aktywne plecy i wyciągnięty kręgosłup. Mocna postawa i pełne, równomierne oddechy pomogą ci utrzymać świadomość bycia tu i teraz oraz obserwować zmienność umysłu. Zamknij oczy, rozluźnij twarz.
  • Rozluźnienie. Wejdź w kontakt z wewnętrzną przestrzenią i świadomością. Obserwuj zmiany w ciele, pojawiające się myśli i uczucia. Nic z nimi nie rób - nie reaguj, nie dyskutuj z myślami, nie oceniaj. Nie porównuj, nie nazywaj, nie wyznaczaj celów do osiągnięcia, nie unikaj ani nie lgnij do wrażeń. Nie próbuj zatrzymywać ani wytwarzać żadnych doświadczeń. Niczego nie osiągaj. Jedynie zauważaj.
  • Obserwacja. Pozostań w pozycji świadka, widza. Przyjmij wszystko co się pojawia z pełną akceptacją. Pozostawaj świadoma całej gry umysłu, zachowaj przytomną, czujną uważność. Po pewnym czasie umysł się uspokoi i będziesz mogła doświadczyć stabilnej świadomości, w której istnieją wszystkie doświadczenia. Myśli będą takimi samymi peryferyjnymi wrażeniami jak dźwięki dopływające z zewnątrz i odczucia z ciała. Zauważ całe spektrum swojego doświadczenia: to co słyszysz, widzisz, czujesz. Osiądź w chwili obecnej, skup się na źródle świadomości - centrum w okolicy serca. Trwaj w tym doświadczeniu. Cechą duszy jest bycie, istnienie, cechą umysłu jest aktywność. Jeżeli zasypiasz lub “wpadasz” w różne stany lub myśli, wróć do obserwacji ciała i oddechu.

Praktyka medytacji wymaga przygotowania w postaci asan i ćwiczeń oddechowych, które wzmacniają świadomość i czynią ją stabilną. Samo pojawienie się stanu medytacji jest formą łaski, która może przyjść gdy będziemy ugruntowani w praktyce. Zacznij od 10 minut, stopniowo przedłużając czas do pół godziny. Lepiej jest medytować krócej ale regularnie niż od czasu do czasu. Początkowe trudności są normalna rzeczą - stała praktyka pozwoli je pokonać. Nie ćwicz w czasie depresji lub załamania nerwowego.

Medytacja uspokaja układ nerwowy, wycisza i pomaga w regeneracji organizmu. Sprowadza nas do kontaktu ze sobą, daje zdrowy dystans do rzeczywistości, poczucie wewnętrznej stabilności i oparcia w sobie. Uniezależnia od zewnętrznych zawirowań życiowych i pozwala traktować je jako wyzwania do wewnętrznego rozwoju. Kieruje nasze poszukiwania szczęścia w stronę najgłębszego 'ja'.